poniedziałek, 25 listopada 2013

Mit cyfryzacji


Nowe media od starych można odróżnić dzięki cyfryzacji, czyli możliwości zachowania w postaci jednego cyfrowego pliku, który może być kopiowany bez utraty jakości dzięki ich liczbowej postaci. Cyfryzacja zakłada utratę informacji i w przeciwieństwie di postaci analogowej, zawiera skończoną ilość informacji.
Obraz cyfrowy zawiera coraz większą liczbę szczegółów. Program do obróbki grafiki Live Picture zamienia obraz składający się z pikseli w zestaw równań matematycznych. Niektóre techniki komputerowe rezygnują z zapisu pikselowego na rzecz konstrukcji matematycznych.
Kopiowanie mediów analogowych powoduje obniżanie jakości, czego nie ma w przypadku mediów cyfrowych. Dzięki temu pliki graficzne mogą być kopiowane w nieskończoność.
Pliki cyfrowe mogą być kompresowane, aby przyspieszyć przesyłanie plików. Jednak zawsze dzieje się to z pewną stratą danych, czyli utratą jakości obrazu. Większość obrazów dostępnych w Internecie zostało skompresowanych, aby ułatwić ich przesyłania. Niedługo jednak, wraz z postępem komputerowym, nie będzie to konieczne.
„Technologia komputerowa – teoretycznie – zakłada bezbłędne powielanie danych, natomiast jej rzeczywiste stosowanie we współczesnym społeczeństwie charakteryzuje się utratą danych, pogorszeniem jakości i zakłóceniami”[1].
Na podstawie: Lev Manovich, Język nowych mediów, Warszawa 2006.
[1] s. 127.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz