wtorek, 25 września 2018

Obraz 255 (24x30) f. akrylowe


Zakamarki w Poznaniu i Warszawie

Zabawa w teatr, warsztaty z przyprawą,
wycieczka do Francji i bardzo świeże targi.
A wszystko w Zakamarkowych klimatach...

Noc Naukowców w Poznaniu
W piątek 28 września 2018 od godz. 16:30
zapraszamy na kolejną edycję Nocy Naukowców.

W tym czasie Poznań opanuje nauka.
Dla dzieci i młodzieży otwarte zostaną
ośrodki akademickie i naukowo-badawcze
Cały program wydarzeń TUTAJ.

Zakamarki zapraszają do biblioteki Politechniki Poznańskiej
na stoisko z książkami oraz warsztaty:

o godz. 17:00
Tajemnica szafranu - pachnąca zagadka słynnej przyprawy.
Warsztaty dla dzieci w wieku 6-10 lat.
-- sala 121, 1 piętro --

o godz. 18:30
Sto porad dla nieśmiałych - wędrówki z Rolfem po Paryżu.
Warsztaty dla dzieci w wieku 5-9 lat.
-- sala 121, 1 piętro --

Wstęp wolny!
Zapisy: TUTAJ

Centrum Nocy Naukowców
Politechnika Poznańska
ul. Piotrowo 2
Poznań

TRŁ Fresh!
W dniach 29-30 września 2018 w godz. 11:00-19:00
zapraszamy na specjalną edycję Targów Rzeczy Ładnych Fresh,
połączoną z otwarciem Centrum Praskiego Koneser.

W nowej przestrzeni na warszawskiej Pradze
zaprezentowane będzie wszystko, co świeże w designie.
Wśród wystawców nie może zabraknąć Zakamarkowego stoiska.

Wstęp: 10 zł

Centrum Praskie Koneser
Plac Konesera 2
Warszawa

www.targirzeczyladnych.pl

Zakamarkowa Niedziela Warsztatowa
W niedzielę 30 września 2018 o godz. 15:30
zapraszamy na literacko-teatralne warsztaty
do Concordia Design w Poznaniu.
Weźmiemy na warsztat jedną ze sztuk
z książki Teatr z Lassem i Mają Martina Widmarka.
Zanim jednak młodzi aktorzy wystąpią przed publicznością,
będą musieli profesjonalnie się przygotować.
Mamy dla nich zestaw ćwiczeń dykcyjnych i pantomimicznych
oraz wiele cennych uwag dotyczących publicznych wystąpień.
Na koniec warsztatu – minispektakl!

Warsztaty dla dzieci w wieku 5-10 lat.

Wstęp: 39 zł
Zapisy TUTAJ

Concordia Design
ul. Zwierzyniecka 3
Poznań

www.concordiadesign.pl

Alicja Kordos "Z dziećmi w Atenach. Subiektywny przewodnik rodzinny"


Alicja Kordos, Z dziećmi w Atenach. Subiektywny przewodnik rodzinny, zdj. Alicja Kordos i Tomasz Kozłowski, Wrocław „Książkowe Klimaty” 2015
Ateny – jedno z bardziej fascynujących miejsc, kolebka naszej kultury – to interesujące miejsce do intensywniejszego poznawania bogatej przeszłości, wchodzenia w świat współczesnej kultury, odkrywania technologii i mitów, filozofii i odmiennej od najpopularniejszej w Polsce religii. Górzysto-morski krajobraz dodaje uroku Gracji. Tak jest i w najbardziej znanym mieście i jednocześnie stolicy tego państwa. W ten niezwykły świat wprowadza nas Alicja Kordos w książce „Z dziećmi w Atenach”.
Wizualnie przewodnik przypomina notatnik. Po jego otwarciu po wewnętrznej stronie znajdziemy mapkę pokazującą położenie Aten i najważniejszych miejsc w Grecji. Po przewróceniu kolejnych stron rzuca nam się spora ilość zakreśleń tekstu, kolorowe strony z ciekawostkami i ważnymi informacjami. W każdym rozdziale oczywiście inne, aby łatwiej było znaleźć to, czego szukamy. Do tego zauważamy, że jak na przewodnik książka ma niewielką ilość zdjęć. Ot, dwadzieścia parę na 207 stron tekstu, przez co na pewno nie będziemy podziwiać Aten pokazanych w przewodniku. Za to będziemy wchodzić w tekst, odkrywać, co warto opowiedzieć i pokazać dzieciom. Książka będzie dla nas miniściągą pozwalającą przygotować się do każdej wyprawy z dziećmi.
Na początku książki autorka pokaże nam, że podróże z dziećmi mogą być ciekawe oraz pouczające, ponieważ nasze pociechy zwrócą uwagę na inne rzeczy niż my, a do tego zachęcą nas do dotarcia w zakątki, o których byśmy nawet nie pomyśleli odwiedzając to starożytne miasto. Dalej wejdziemy w tajniki alfabetu, mowy, wymowy. Dla tych, którzy nigdy nie uczyli się greki będzie to bardzo przyspieszony kurs umiejętności odczytywania znaków. Nie zabraknie też wskazania pięknych i zaniedbanych zakątków miasta, obszarów ze starożytnymi zabytkami i nowych dzielnic oraz ogólnego wrażenia. Alicja Kordos wskaże nam też, gdzie możemy poszukiwać obszerniejszych informacji o burzliwej przeszłości miasta i państwa. W książce znajdziemy też cenne informacje na temat dawnej i obecnej komunikacji, podpowiedź, w jaki sposób poruszać się metrem. Do tego dowiemy się sporo o relacjach społecznych, ustroju politycznym, świąt. Kolejne rozdziały poświęcono odwiedzeniu konkretnych miejsc: Plaka i Syntagma oraz ważne miejsca w centrum oraz na peryferiach. Ponadto dowiemy się, gdzie warto wyjechać poza miasto. Będą to miejsca, które zainteresują dzieci. Wśród ciekawszych będzie port, Muzeum Metra, Archeologiczne, Morskie i wiele innych, Zoo, Muzeum Archeologiczne, kilka klasztorów. Treści są tak przemyślane, aby każdego dnia można było zobaczyć coś innego i nowego, zaskakującego i ciekawego. Mam nadzieję, że w przyszłym roku wypróbujemy w praktyce czy moje przypuszczenia, że jest to wycieczka na miesiąc się sprawdzi. Nie zabraknie też wskazówek, po jakie książki sięgnąć, aby przenieść się w klimatyczne greckie miejsca, a na samym końcu znajdziemy miniaturową, prostą mapkę miasta.
Dużym plusem są tu uporządkowane informacje, które bez wielkiego przygotowywania możemy przekazać dzieciom. Nie trzeba mieć specjalnego, humanistycznego wykształcenia, aby stać się rodzinnym przewodnikiem.



Obraz 257 (24x30) f. akrylowe


Wiesław Wernic "Tropy wiodą przez prerię" czyta Dominik Wernic


Preria to miejsce tajemnicze, fascynujące i niebezpieczne; pozwalające poczuć wolność i ograniczające nasze możliwości; prowadzące do ruiny i mogące swoim bogactwem wywołać gorączkę złota. O tym wszystkim jest audiobook „Tropy wiodą przez prerię” Wiesława Wernica czytanego przez Dominika Wernica. Książka powstała w latach sześćdziesiątych, kiedy w Polsce nastąpiła dziwna fascynacja westernami, które na Zachodzie powoli traciły zainteresowanie. Ten debiut literacki stał się punktem wyjścia dla innych jego książek przenoszących czytelników na Dziki Zachód pod koniec XIX wieku. Ich narratorem jest Jan – lekarz, który ma okazję w czasie swojego dyżuru poznać niezwykłego człowieka umierającego z powodu poważnej rany nogi. Jedyne, co może go uratować to amputacja nogi. Niestety po takim zabiegu człowiek nie ma szans na prowadzenie samodzielnego życia, dlatego pacjent nie wyraża zgody na taki zabieg. Nie przekonują go dowody naukowe, dorobek medycyny, ponieważ bez jednej nogi na prerii człowiek jest martwy, a bez tej kuszącej przestrzeni traper nie jest w stanie żyć. To sprawia, że kiedy przychodzą do niego w odwiedziny Indianie Jan pozwala nie tylko na wizyty, ale i alternatywne leczenie. Ku swemu zaskoczeniu zauważa, że podawane mikstury pomagają i traper Karol Gordon nie tylko nie traci nogi, żyje, ale też wraca do pełni sił, dzięki czemu może wyruszyć w drogę.
Cóż pozostaje Janowi, który w państwowym szpitalu pozwolił na takie praktyki? Też ruszyć na prerię. Problem polega na tym, że młody mężczyzna wykształcony w mieście nie posiada umiejętności niezbędnych do życia na łonie natury. Na szczęście jego przewodnikiem jest dość surowy Karol Gordon wprowadzający młodzieńca w tajniki życia na niebezpiecznej prerii.
Akcja toczy się dość leniwie wokół nauki Jana. Jego nieuważność, pewność, że nikt nic złego mu nie zrobi oraz nieumiejętność ukrywania się, a także natknięcie się na dziwnie zachowujących się mężczyzn sprowadza na niego i jego nauczyciela kłopoty. Szybko odkrywają zwłoki porzucone przez uciekających w jeziorze. Z tego powodu zaczynają dziwny pościg, w którym raz są łowcami, a raz zwierzyną i tak przez całą prerię.
W książce nie zabraknie motywu tępienia Indian, walk o żyły złota, opowieści o dobrych Indianach i złych białych, którzy dla pieniędzy zrobią wszystko. Będzie też sporo dobrych białych dostrzegających bogactwo kultury tubylców. Zafascynowany nowym życiem Jan po powrocie do miasta na zimę jak prawdziwy traper będzie czekał na kolejną wyprawę, w czasie której nie liczy się zdobywanie bogactw, ale doświadczanie bliskości z przyrodą. Kolejne książki będące jakby kolejnymi tomami zaczętej w książce „Tropy wiodą przez prerię” przekonują nas, że jeszcze wiele tych przygód przeżyje.
Całość napisana sprawnie dzięki czemu dobrze się słucha i czyta. Bardzo lekka i przyjemna książka przenosi nas do świata już troszkę zapomnianego. Bardzo realistyczne opisy, pościgi, niebezpieczeństwa, niespodziewane zwroty akcji sprawiają, że chcemy czytać czy słuchać dalej. Początkowo spokojna akcja w szpitalu w Milwaukee bardzo przyspiesza tak jak życie opowiadającego swoją traperską przygodę Jana, który jeszcze parę tygodni wcześniej nie wyobrażał sobie pracy poza szpitalem. Dość szybko odkrywa, że nie tylko on przemierzający prerię jest po studiach. Wolne, ale i pełne niebezpieczeństw życie nęci, a później uzależnia. Wiesław Wernic pokazuje nam świat, w którym to nie kolor skóry decyduje o tym jak bardzo ktoś jest wartościowym człowiekiem.
Dominik Wernic bardzo dobrze czyta książkę dzięki, czemu bardzo przyjemnie się jej słucha.

poniedziałek, 24 września 2018

MPZ | Marcin Chomicki. Cząstki elementarne | PIĄTEK, 28 września, godz.19

Zapraszamy na wernisaż wystawy


w piątek, 28 września o godz. 19
Miejsce Projektów Zachęty, ul. Gałczyńskiego 3
 Marcin Chomicki traktuje swoje rzeźby-obiekty jako rozrastające się komórki organizmu, zmieniające przestrzeń miejską. Zachowują się jak autonomiczne, samowystarczalne byty gotowe ewoluować w bardziej złożone, ekspansywne struktury.
Prezentowane na wystawie rzeźby są formami wyjściowymi, które mogą zostać użyte do stworzenia małej architektury modularnej dla Warszawy. Artysta nawiązuje w swojej koncepcji do idei integracji sztuk — procesu łączenia w jednej formie rzeźby, architektury, malarstwa i założeń przestrzennych. Utylitarne rzeźby będą zmieniać zastaną przestrzeń, wydobywając jej walory oraz inicjując proces integracji mieszkańców. W tym kontekście szczególnego znaczenia nabiera fakt modułowości obiektów. Otwiera to nieskończone możliwości przekształcania i dostosowywania przestrzeni do potrzeb użytkowników. Istotnym elementem jest udział roślin jako żywego materiału rzeźbiarskiego. Inspiracją dla rzeźb są między innymi obiekty małej architektury napotkane w przestrzeni miejskiej Warszawy, będące poddanymi entropii powidokami modernistycznej wizji miasta. Wyjęte z kontekstu miasta, rozłożone na cząstki elementarne i przetworzone w nową formę, powrócą w przestrzeń miejską ze zdwojoną siłą.
Projekt powstał dzięki stypendium m.st. Warszawy.
Marcin Chomicki (ur. 1976) — ukończył Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2005) oraz asyriologię na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego (2000). Od 2004 roku pracuje jako asystent na Wydziale Malarstwa macierzystej uczelni, w 2011 uzyskał stopień doktora sztuk pięknych na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Zajmuje się sztuką w przestrzeni publicznej, malarstwem, fotografią, animacją 3D. Współzałożyciel i współprowadzący Galerię 2.0, która działała przy ASP w Warszawie w latach 2009–2013. Mieszka i pracuje w Warszawie.
kuratorka: Julia Harasimowicz
sponsor MPZ: Benq
sponsorzy wernisażu: Freixenet, Chocolissimo
patroni medialni: Stolica, artinfo.pl
Wystawa prezentowana 29.09–14.10.2018
Miejsce Projektów Zachętyul. Gałczyńskiego 3
wtorek–niedziela, godz. 12–20
wstęp wolny